Annemarie Haverkamp over haar gehandicapte zoon in Preek van de Loser

Wat gebeurt er met je als je een ernstig gehandicapt kind ter wereld brengt? Het overkwam Annemarie Haverkamp, journalist en schrijver.  Zij vertelt hierover in de derde en laatste Preek van de Loser, waarin het gaat over omgaan met imperfectie en de illusie van een maakbare wereld.

Nu haar zoon Job bijna tien jaar is weet Haverkamp als geen ander hoe de maatschappij outcast soms tegen hem aankijkt. Ze schreef haar ervaringen op in boeken en veelgelezen columns in o.a. Linda, en trad op in De Wereld Draait Door.

“Als ik op een verjaardag, bij de bloemist of tegen een nieuwe collega vertel dat ik een gehandicapte zoon heb, is tegenwoordig de eerste vraag ‘hoe dat kan’. Niet wat de naam van mijn kind is, of waar zijn talenten liggen.”

In haar preek gaat Haverkamp in gesprek met Bijbelschrijver Paulus en vergelijkt ze haar zoon met de Bijbelse Job. Haverkamp vertelt over het leven met haar zoon, over wat hij van haar vraagt, maar meer nog: wat hij haar geeft.

De preek is onderdeel van een alternatieve kerkdienst, waarvan delen verzorgd worden  door mensen zonder papieren, uitgeprocedeerde asielzoekers die op straat zijn gezet en vaak geen kant op kunnen. Ze vallen, net als Job, buiten het ideale samenlevingsplaatje. Ze laten zien dat de wereld niet maakbaar en perfect is, maar rafelig en onaf. De mensen van ‘Wij Zijn Hier’, die zondag voor het laatst in het Vluchtkantoor in Amsterdam mogen wonen, verzorgen schriftlezing en gebed.

De Preek van de Loser wordt mogelijk gemaakt door de Doopsgezinde Gemeente Amsterdam en de Protestantse Kerk Amsterdam.

Preek van de Loser #OutCast
Zondag 24 november 2013
Doopsgezinde Singelkerk, Singel 452, Amsterdam (rolstoelvriendelijk)
Aanvang 17.00 uur, deuren open om 16.30, wijn en brood na afloop
Waardebepaling achteraf

Klik hier voor een impressie van de eerste Preek van de Loser (#EpicFail) met Diederik Stapel. En hier voor een impressie van de tweede preek (#BurnOut) met Maarten van Buuren.

————

Meer informatie voor de pers: info@preekvandeloser.nl
Verslag doen van de dienst? Aanmelden via: info@preekvandeloser.nl

TwitterFacebook

Maarten van Buuren over depressie bij Preek van de Loser

In de serie Preek van de Loser staan mensen op de kansel die weten wat het is om te verliezen, van wie het zelfbeeld sneuvelde. Op zondagmiddag 17 november beklimt Maarten van Buuren, hoogleraar moderne letterkunde, de kansel. Hij is auteur van het boek ‘Kikker gaat fietsen!’ waarin hij openhartig schrijft over zijn depressie.

burnout

Van Buuren zal ingaan op de relatie tussen geloof en depressie:

“Ik heb lange tijd gedacht dat mijn depressie het gevolg was van het verlies van mijn geloof. Maar ik denk nu dat het omgekeerd was. Ik ben mijn geloof verloren als gevolg van mijn depressie. 
Of misschien moet ik het nog anders zeggen: wat is depressie anders dan het verlies van geloof, hoop en liefde?”

Martijn Horsman, voorganger bij Stroom Amsterdam, begeleidt hem bij het schrijven van de preek.

De dienst wordt mede verzorgd door mensen met een verstandelijke beperking. Zij wonen bij Amsta, waar Elske Cazemier geestelijk verzorger is. Elske: “Juist het verstand kan een blokkade zijn voor het ervaren van geloof, hoop en liefde. Mensen met een verstandelijke beperking leven vanuit hun wezen, zonder de drang om zichzelf of hun eigen waarde te moeten bewijzen.”

Verder dragen de acteurs Monique van der Werff, Rikko Voorberg en Jan Henk Tigelaar een gedicht voor en speelt Coppersky (gebroeders Zwart) liederen van Tom Waits en Leonard Cohen.

De Preek van de Loser wordt mogelijk gemaakt door de Doopsgezinde Gemeente Amsterdam en de Protestantse Kerk Amsterdam.

Preek van de Loser #BurnOut
Zondag 17 november 2013
Doopsgezinde Singelkerk, Singel 452, Amsterdam (rolstoelvriendelijk)
Aanvang 17.00 uur, deuren open om 16.30, wijn en brood na afloop
Waardebepaling achteraf

Klik hier voor een impressie van de eerste Preek van de Loser met Diederik Stapel.

De derde in de serie >> Zondag 24 November 2013
#OutCast – Annemarie Haverkamp (Dolgelukkig zijn wij) vertelt over haar liefde voor haar gehandicapte zoon Job, die er volgens velen beter niet kon zijn.
Liturgie in samenwerking met de vluchtelingen van De Vluchtkerk.

————

Meer informatie voor de pers: info@preekvandeloser.nl
Verslag doen van de dienst? Aanmelden via: info@preekvandeloser.nl

Waarom Diederik Stapel van ons de kansel mag bestijgen

We hangen publieke boosdoeners meestal aan de hoogste boom om het daar vervolgens bij te laten. Is dat wel zo verstandig? Suzan Doodeman en Karel Smouter pleiten voor méér genade. Voor eigen bestwil, overigens.

Gepubliceerd in NRC Next – 07 november 2013epicfail_klein

Het was een opmerkelijk detail in de publieke schuldbekentenis van ex-neuroloog Ernst Jansen in de nrc.next van 29 oktober. Niet slechts de rechtbank boezemde hem angst in. Niet alleen de confrontatie met zijn slachtoffers bezorgde hem slapeloze nachten. Nee, ‘Dokter Bibber’ vreesde ‘de media’ nog het meest.

Talloze publieke boosdoeners gingen de falende dokter voor in hun mediavrees. Geen wonder: we hebben de neiging hen tot voorwerp te maken van een dagje collectieve opwinding en het daar vervolgens bij te laten. Zo blijven ze voor altijd publieke paria’s. Op internet blijft immers het schandaal over, terwijl de nuances – bijvoorbeeld het persoonlijke drama – allang verloren gegaan zijn. Het web vergeeft niets of niemand.

Dit najaar trokken wij in het kader van Preek van de Loser een tijd op met nog zo’n wandelend schandaal: Diederik Stapel. Iemand die volgens de intellectuele goegemeente geen andere stoel verdient dan de leunstoel in zijn eigen woning. En daar vervolgens vooral op moet blijven zitten. In dit stuk bepleiten we iets anders: hij moet een leerstoel aan een universiteit krijgen.

Nu vinden wij Diederik Stapel niet per se zielig. De man heeft willens en wetens zijn eigen misère veroorzaakt. We vinden niet dat die misère voor eeuwig hoeft te duren. Toch is de reden waarom we een tweede kans voor Stapel bepleiten een andere dan zijn gemoedsrust, zijn gekrompen vriendenkring of zijn verdwenen carrièreperspectief.

Dit is ons punt: we doen onszelf tekort als we hem voor eeuwig uit het publieke leven blijven weren. We lopen namelijk een heleboel wijsheid mis wanneer we met een grote boog om zo’n figuur heen blijven lopen. De publieke veroordeling die Stapel wachtte na zijn ontmaskering, berooft ons van de mogelijkheid om van hem te leren.

Dat is opmerkelijk. Op andere fronten leren we maar wat graag van professionele boosdoeners. De politie leert huizen te beveiligen door inbrekers in te schakelen. De beveiligingsbranche leert kluizen dicht te houden door gerenommeerde krakers tegen betaling een gat te laten schieten in hun systemen. De IT-branche huurt hackers in om hun systemen veilig maken. Wat zou Stapel dan voor zijn voormalige universiteit kunnen betekenen?

Hij zou om te beginnen zijn levenslessen kunnen delen met studenten. Stapel was gedurende zijn carrière in de ban van de zoektocht naar de perfecte redenering. De theorie die alles zou verklaren. Hij werd een meester in het ontrafelen van de psyche van onze maatschappij, met steeds verbluffend coherente sets aan data als bewijs. Als wij het voor het zeggen hadden zouden we hier direct een leerstoel voor in het leven roepen en Stapel tot bijzonder hoogleraar ‘Grenzen van de wetenschap’ promoveren. Wie anders dan kan Stapel zelf kan studenten laten zien wat de kracht, maar ook de beperkingen en valkuilen van de wetenschappelijke methode zijn?

Ook kan Stapel studenten helpen om vruchtbaar om te leren gaan met de ervaring van mislukking en het maken van fouten. Daar heeft elke student baat bij. Ook in het werkende leven wordt persoonlijk falen namelijk vaak nogal genadeloos afgestraft. Collega’s die door hun manager naar de uitgang zijn gedirigeerd, krijgen na hun vertrek ineens de schuld van alles wat er op die afdeling mis was. Terwijl geen mens toch een eiland is, en zowel onze successen als ons falen het gevolg zijn van de kracht van de groep waarin we werken.Net zo is het vaak moeilijk elkaar op fouten aan te spreken. Hoe vaak gebeurt het niet dat men pas bij een exitgesprek écht eerlijk tegen elkaar is?

Als op de werkvloer alleen het oordeel heerst, blijft de cultuur waarin een fout of mislukking tot stand komt onveranderd. En dat is jammer. Een bedrijf in een krimpende branche kan bijvoorbeeld veel leren van een mislukt project. Niet zelden zitten in die mislukking de ingrediënten voor een volgend recept, dat mogelijk wél slaagt. Failing forward, zeg maaepicfail_onderr.

Daarnaast zouden journalisten anders moeten schrijven over publieke boosdoeners. Door het kwaad niet slechts bij de ontspoorde enkeling, maar in zijn context te laten zien. En door persoonlijke tragedies te beschouwen als precies dat: tragedies. Tragedies die hoogstens laten zien dat er – in de woorden van T.S. Eliot – geen enkel systeem bestaat waarin niemand meer goed hoeft te zijn. De eerder genoemde dokter Jansen zal voor de rechtbank verantwoording van zijn daden afleggen. Dat is precies hoe het hoort te zijn. Daar hoeven journalisten echt geen stigma’s als ‘horrordokter’ of ‘dokter Bibber’ aan toe te voegen.

Natuurlijk, we zien ook de tegenwerpingen wel. Zoals het aloude adagium ‘wie zijn billen brandt, moet op de blaren zitten’. Maar hoe lang moet iemand eigenlijk op zijn blaren zitten? En voor wie? En bovendien: als we onze omgang met gemaakte fouten beperken tot een afrekening met het individu dat die fout gemaakt heeft, dan laten we ook de gemeenschap waarin die fouten gemaakt zijn buiten beschouwing. Ook dat leert Diederik Stapel ons. Zijn fraude heeft het falend toezicht van een heel vakgebied aan het licht gebracht.

Maar een leerstoel? Echt? Het zal de meesten wat al te drastisch zijn. Wees gerust: wij zijn geen rector magnificus, dus we gaan er niet over. Wat we wel kunnen doen: de kansel van de Singelkerk, waar jaarlijks prominente leken een preek houden, voor hem openstellen. Daar zal hij naast zijn preek een voorproef geven van De Fictiefabriek, het toneelstuk waarmee hij in 2014 samen met A.H.J. Dautzenberg door het land gaat trekken.

Waar anders dan in de kerk kan iemand vergeving en een tweede kans ontvangen? Waar anders kunnen we terecht om ons te oefenen in een houding die niet het oordeel maar juist het principe van failing forward als uitgangspunt neemt? De enige échte fout is namelijk te vergeten een les te trekken uit een faliekante mislukking.

Karel Smouter is als journalist verbonden aan De Nieuwe Koers en De Correspondent. Suzan Doodeman is geestelijk verzorger en vanuit bureau ‘Van Nes & Co’ organisator bij de Preek van de Loser. Op 10 november betreedt Diederik Stapel de kansel van de Amsterdamse Singelkerk. De deur gaat 16:30 open en de entree is gratis. Zie voor meer informatie www.preekvandeloser.nl.

Aanstaande zondag: Diederik Stapel op de kansel

PERSBERICHT – Aanstaande zondag 10 november betreedt Diederik Stapel de kansel van de Singelkerk in Amsterdam. Hij is de eerste spreker in de reeks Preek van de Loser. Aan de hand van het verhaal over de genezing bij Betzata uit het Nieuwe Testament preekt Stapel over karikaturale beeldvorming van mislukkelingen. Over de noodzaak van geloof en verbeelding om in de kille werkelijkheid overeind te blijven. Is het leven wel vol te houden als je nergens van mag dromen?

epicfail“Verdient iemand als Stapel, die door wetenschapsfraude bekend is geworden, wel een podium?” Die vraag is de afgelopen weken regelmatig aan de organisatoren van Preek van de Loser gesteld. De ophef die de aankondiging van zijn optreden losmaakte op Twitter, Facebook en verschillende nieuwssites, sterkte de organisatie nog meer in de overtuiging dat zijn verhaal verteld moet worden. Organisator Inger van Nes: “Als we Stapel monddood maken, ontnemen we onszelf de kans om via zijn verhaal naar onszelf te kijken. Een preek is een goede manier om zijn verhaal te koppelen aan de oude verhalen uit de Bijbel, aan verhalen die van alle tijden zijn. Want wie heeft er nog nooit een leugen verteld? Wie heeft nog nooit de dingen mooier voorgesteld dan ze zijn? Hij is niet de eerste die dit meemaakt en zal ook zeker niet de laatste zijn.”

Theatercollectief De Fictiefabriek, waar Stapel deel van uitmaakt, levert in muziek en gedichten een bijdrage aan de dienst. Zangers van daklozenkoor de Straatklinkers zingen de bezoekers toe. De Kantlijn, Amsterdamse schrijfclub van dak- en thuislozen, schreef speciaal voor deze editie van Preek van de Loser gedichten.

De Preek van de Loser wordt mogelijk gemaakt door de Doopsgezinde Gemeente Amsterdam en de Protestantse Kerk Amsterdam.

Details Preek van de Loser #EpicFail met Diederik Stapel
Datum: 10 november 2013
Locatie: Singelkerk, Singel 452 Amsterdam
Toegangsprijs: waardebepaling achteraf
Tijdstip: van 17-18.30, borrel na afloop, deuren open 16.30

Preek van de Loser:
Zondag 17 November
#Burnout – Maarten van Buuren (Kikker gaat fietsen) preekt over leven tijdens en na een depressie.
Mensen met een geestelijke beperking verzorgen de liturgie.

Zondag 24 November 2013
#OutCast – Annemarie Haverkamp (Dolgelukkig zijn wij) vertelt over haar liefde voor haar gehandicapte zoon Job, die er volgens velen beter niet kon zijn.
Liturgie in samenwerking met de vluchtelingen van De Vluchtkerk.

———————-

noot voor pers:
Meer informatie? info@preekvandeloser.nl
Verslag doen van de dienst? Aanmelden via: info@preekvandeloser.nl

The secularist guide to a church service

The Secularist guide to a church service: wat gebeurt er in Godsnaam in een kerkdienst?

Auteur: Suzan Doodeman

Er zijn goede redenen om naar de kerk te gaan. En goede redenen om niet te gaan. Maar als je er dan toch bent, kun je maar beter weten wat je te wachten staat. Daarom deze korte introductie.

Voor iemand die er niet mee is grootgebracht kan een kerkdienst aandoen als een allegaartje van gebeden, liedjes, teksten en handelingen waarvan de betekenis je ontgaat. Soms moet je gaan staan, dan weer zitten, je ogen dichtdoen, meezingen en dan blijkt ineens dat je een rol hebt in een vreemde dialoog (zie Votum). Waar ben je nou eigenlijk mee bezig? Even een paar zaken op een rijtje:

  • Een kerkdienst is gebaseerd op bijeenkomsten van gelovigen in het jodendom. Ook daar wordt samen gebeden, gezongen en heilige schriften gelezen. Het christendom komt voort uit het jodendom en de eerste ‘kerkdiensten’ waren dan ook bijeenkomsten van mensen die kwamen luisteren naar de jood Jezus, die uitleg gaf bij joodse geschriften.
  • Christenen lezen tegenwoordig in hun bijeenkomsten naast de joodste geschriften (die ze Oude Testament noemen) ook uit hun eigen bundel geschriften (inderdaad, het Nieuwe Testament) Dit deel van de Bijbel bevat vier keer het leven van Jezus (de Evangeliën) en een stapeltje brieven. Een kerkdienst bestaat  al sinds het hele vroege christendom uit twee onderdelen: het woord en de tafel. Het woord is het voorlezen van een tekst uit de Bijbel en uitleg daarbij (de preek). De tafel is het delen van brood en wijn, of crackers en druivensap (soms zijn christenen best flexibel), die het lichaam van Christus zijn (Rooms-katholieken) of symboliseren (protestants). Hoe dat precies in elkaar zit begrijpt eigenlijk niemand, dus laten we het hier voor lief nemen. Door de eeuwen heen hebben kerkdiensten uiteenlopende vormen gekend, en tussen de vele stromingen zijn er dan ook grote verschillen merkbaar. In het algemeen geldt: doe wat je buur doet (opstaan, zitten, ogen dicht of open), dan zit je meestal goed.
  • Nog even dit: het is belangrijk is dat je niet applaudisseert bij een kerkdienst. Je komt bij elkaar voor het hogere, niet voor iemand die een kunstje doet op de kansel.
  • Om het allemaal iets makkelijker te maken krijg je bij de kerkdienst een boekje, meestal in elkaar gevouwen a4tjes, met daarin de liturgie. Liturgie is ‘het geheel van voorgeschreven handelingen voor een religieuze ceremonie’.

Bij Preek van de Loser volgen we losjes het format van een protestantse kerkdienst in Nederland. Dat ziet er dan zo uit:

Preek van de Loser

Welkom
In een protestantse kerk is niet God of de paus, maar de kerkenraad de baas. Die bestaat uit de predikant en een paar leden van de kerkgemeente die belangrijke klusjes doen zoals zorgen voor de armen en de website bijhouden. Aan het begin van de dienst heet een kerkenraadslid alle aanwezigen welkom en doet huishoudelijke mededelingen. Dan geeft h/zij de predikant een hand om te zeggen: Nu is het aan jou, vriend. Wij hebben er alle vertrouwen in.

Kaars aansteken
Er wordt een kaars aangestoken. Supersymbolisch natuurlijk.

Votum en groet
Votum betekent wijdingswoord, een soort magische spreuk waarmee de dienst echt begint: ‘Onze hulp is in de naam van de Heer, die hemel en aarde gemaakt heeft, die trouw houdt tot in eeuwigheid en niet laat varen het werk van Zijn handen’.

Daarna groet de predikant de gemeente, maar eerder met ‘Zijn vrede zij met u’ dan met ‘hoi!’. Het kan zijn dat je iets moet terugzeggen. Doe gewoon wat je buur doet.

Openingslied
Zingen, altijd goed. Vaak wordt de melodie eerst voorgespeeld, en dan begint het. Kerkliedjes zijn vaak best makkelijk mee te zingen en anders: fake it till you make it. Als je in paniek raakt van zingen kan je ook de tekst van het lied lezen. Dat is vaak een schatkamer van prachtige woorden die niemand (meer) gebruikt: goedertieren, aangezicht, lankmoedigheid, eeuwen der eeuwen, halleluja, amen.

Eerste gebed – Kyrië
Na zingen komt bidden. Kyrië komt van kyrie eleison, Grieks voor Heer ontferm u. Dit gebed wordt voorgedragen door de predikant, en gaat over het leed in wereld en waarom het soms zo moeilijk is om mens te zijn.

Lied – Gloria
Gloria komt van Gloria in exelsis deo (Latijn voor ere zij God in den hoge). Kyrie en Gloria horen bij elkaar. Eerst zeg je tegen God dat het allemaal behoorlijk klote is en of Hij daar niet iets tegen zou doen (Kyrie). En meteen daarna zeg je: God, je bent hartstikke lekker bezig en wat een toffe peer ben je toch (Gloria). Dat is natuurlijk een paradox, begrijpelijk alleen voor de doorgewinterde christen.

Schriftlezing
De predikant of een gemeentelid leest twee stukjes uit de Bijbel, één uit het Oude en één uit het Nieuwe Testament. De meeste kerken volgen daarvoor een leesrooster, bepaald door de Raad van Kerken (niet te verwarren met Kerkenraad; dit zijn weer andere bazen).

Preek
In de katholieke traditie is een preek niet meer dan een korte toelichting op de net gelezen Bijbeltekst, maar in de protestantse traditie vormt de preek het middelpunt. De tekst wordt inzichtelijk gemaakt voor de leken, zodat ze er zelf over kunnen nadenken. Dit kan behoorlijk lang duren. Als het een goeie preek is maakt dat niks uit. Saaie preken hebben een rijke traditie van pepermuntsabbelen voortgebracht.

Preeklied
Om nog even na te denken over de preek.

Dankgebed en voorbeden
De predikant dankt God, en bidt hardop de gebeden die gemeenteleden eerder in een schrift konden schrijven (voorbeden: bidden voor iemand). Dan volgt een stiltegebed waarin je kunt denken aan mensen die je kent en die het moeilijk hebben. Doe je ogen dicht en vouw je handen, heel klassiek. Ook als je niet echt in God gelooft kan een beetje bidden best fijn zijn. Na de stilte klinkt hardop het ‘Onze vader’, een gebed dat Jezus bidt in het Nieuwe Testament. Je herkent misschien wel wat woorden (die in de Hemel zijt, enzo).

Collecte
Ook wel: gaven. Vroeger waren dit de ‘tienden’, dan werd een tiende van je inkomsten, van de oogst bijvoorbeeld, geïnd. Nu volstaat een paar euro. Zorg dat je cash bij je hebt want je kan niet pinnen. Let op: er zijn meestal twee collectes (voor een goed doel en voor de kerk zelf), dus niet in een keer al je kleingeld erin gooien.

Avondmaal
Met een beetje geluk is er ook nog een avondmaal. En ja, ’s ochtends heet het ook zo. Het is een heel ritueel op zich. Je krijgt in elk geval een stukje brood of matze en een slokje wijn of sap. In de meeste kerken zijn er geen voorwaarden aan verbonden, dus als het niet te vreemd voor je voelt, kun je gewoon meedoen.

Zegen Preek van de LoserSlotlied
Nog een keer zingen.

Zegen
We eindigen zoals we begonnen, met magische woorden van de predikant:

‘De Heer zegene en behoede u, De Heer doe zijn aangezicht over u lichten, De Heer verheffe zijn aangezicht over u en geve u zijn vrede’ of een variatie hierop.

Zegenen betekent eigenlijk niets anders dan mensen het beste wensen, maar dan met religieuze pretentie. De predikant maakt er handgebaren bij om zijn woorden kracht bij te zetten. Gezegend ga je weer naar huis.

TwitterFacebook

Persbericht 2 oktober

DIEDERIK STAPEL OPENT PREEK VAN DE LOSER – WANT DE LAATSTEN ZULLEN DE EERSTEN ZIJN

Is het publiek bereid werkelijk te luisteren naar iemand die flink de fout in is gegaan? Ben je als mens alleen goed genoeg als je slaagt? En hoe is het als de samenleving liever niet wil dat jij bestaat? Voor een bijzondere editie wordt de Preek van de Leek dit jaar omgedoopt tot ‘Preek van de Loser’. In drie kerkdiensten preken drie ‘losers’ aan de hand van een Bijbeltekst.

Op 10 november beklimt Diederik Stapel de kansel van de Doopsgezinde Singelkerk in Amsterdam. Deze voormalig hoogleraar sociale psychologie werd wetenschappelijk wereldnieuws door grootschalige wetenschapsfraude. In zijn eerste optreden voor groot publiek sinds ‘de val’ vertelt hij wat er nadien gebeurde en wat dit hem leert. Op 17 november preekt Maarten van Buuren, hoogleraar moderne letterkunde en auteur van het boek ‘Kikker gaat fietsen’, over leven tijdens en ná een depressie. De reeks wordt afgesloten op 24 november met schrijver en redacteur Annemarie Haverkamp. Zij is moeder van Job, een negenjarige jongen met een ernstige handicap. In tijdschrift Linda en bij De Wereld Draait Door vertelde ze over haar liefde voor een kind dat er volgens velen beter niet kon zijn.

Organisator Inger van Nes licht haar keuzes toe: “We hebben deze gasten speciaal uitgenodigd omdat zij vragen bij ons oproepen. Hoe zit het eigenlijk met vergeving en tweede kansen? Hoe tolerant is  onze maatschappij voor mensen die psychisch lijden? Hoe is het om ineens op een ander spoor gezet te worden in je leven?”

Naast de prominente ‘losers’, worden delen van de kerkdienst dit jaar verzorgd door mensen die in de marges van de maatschappij leven. Dak- en thuislozen delen hun verhaal, mensen met een verstandelijke beperking hun vreugde, vluchtelingen geven een inkijk in een leven waarvan veel mensen niet weten dat het bestaat.

Van Nes: “Wij vinden dit mensen en verhalen waar je nu juist in de kerk iets mee moet. In de christelijke traditie gaat het vaak over verliezers. Jezus zei: ‘De laatsten zullen de eersten zijn.’ Ieder mens maakt fouten, op een bepaald moment in ons leven zijn we allemaal wel eens een loser. Juist vanuit die gedachte is iedereen welkom bij deze diensten. Om te luisteren voordat je gaat oordelen en ruimte te geven aan iets dat veraf lijkt te staan, maar dat zomaar dichtbij kan komen.”

Preek van de Loser wordt mogelijk gemaakt door de Protestantse Kerk Amsterdam, de Doopsgezinde Gemeente Amsterdam en de bezoekers van de diensten.

Preek van de Loser #PvdL

10 november: #EpicFail, met Diederik Stapel + mensen zonder dak of thuis
17 november: #BurnOut, met Maarten van Buuren + mensen met verstandelijke beperking
24 november: #OutCast, met Annemarie Haverkamp + mensen zonder papieren

Locatie: Doopsgezinde Singelkerk, Singel 452, Amsterdam.
Aanvang dienst: 17.00, deuren open om 16.30. Wijn en brood na afloop.
Prijs: waardebepaling achteraf.

Informatie: www.preekvandeloser.nl / Facebook / Twitter  #PvdL

TwitterFacebook
 

Persbericht 17 september

Zondag 10 november gaat een bijzondere editie van de Preek van de Leek van start. Dit jaar is de organisatie in handen van Van Nes & Co, die er een eigen draai aan geven. Inger van Nes: “De belangrijkste verandering zit in het thema en de sprekers. 

In deze alternatieve editie zullen niet winnaars maar verliezers de dienst uitmaken. Van Nes signaleert een afrekencultuur waarin succes en perfectie ons nieuwe heiligdom is en falen ons grootste taboe. “In de media worden mensen die de fout ingaan keihard afgekraakt. Op Facebook zetten we alleen onze succesverhalen, terwijl we verzwijgen dat we eerst drie keer onderuit zijn gegaan. Wij willen laten zien dat verliezen een onderdeel van het leven is – en dat iedereen daarmee te maken kan krijgen.”

Dit jaar zet Preek van de Leek prominente verliezers op de kansel. Daarnaast maken de bezoekers kennis met mensen die gewend zijn aan een bestaan in de marge van onze maatschappij. Dak- en thuislozen, psychiatrische patiënten en asielzoekers. Samen geven ze de dienst inhoud, met ruimte voor falen én de verzoening daarmee.

Preek van de Leek wordt geïnitieerd en mogelijk gemaakt door de Doopsgezinde Gemeente Amsterdam en de Protestantse Kerk Amsterdam. Preek  van de Leek is vrij toegankelijk voor iedereen, ook voor wie niet zo snel een kerkdienst zou bezoeken.

Thema’s Preek van de Leek 2013 – #PvdL

10 november 2013 – #EpicFail

17 november 2013 – #BurnOut

24 november 2013 – #OutCast

Locatie: Doopsgezinde Singelkerk, Singel 452 Amsterdam

Toegangsprijs: waardebepaling achteraf

Tijdstip: van 17.00 – 18.30 uur, borrel na afloop, deur open: 16.30 uur